A A A

Wstrząs w przebiegu niedrożności jelit

Wstrząs wikłający niedrożność jelit jest wynikiem hipowolemii, spowo­dowanej utratą wody i elektrolitów do światła jelit i żołądka. Ilość wody utraconej tą drogą z normalnego obiegu może sięgać kilku litrów (36). U nie­których chorych sytuację hemodynamiczną dodatkowo pogarsza ostre roz­szerzenie żołądka, które powoduje ucisk na żyłę główną dolną i zmniejsza do­pływ żylny (53). Powikłaniu temu zapobiega okresowe odsysanie zawartości żołądka przez zgłębnik założony na stałe. Leczenie wstrząsu wikłającego niedrożność jelit polega na dożylnym poda­waniu płynów w ilości zapewniającej utrzymanie centralnego ciśnienia żylne­go na poziomie 10—12 cm słupa wody. Skład przetaczanego płynu powinien zapewnić wyrównanie strat sodu i potasu do światła jelit oraz utrzymać pra­widłowe stężenie dwuwęglanów w surowicy. W późniejszym okresie niedroż­ności jelit może dołączyć się wstrząs bakteriemiczny. W związku z tym nie­którzy zalecają podawanie antybiotyków działających na florę bakteryjną Gram-ujemną od razu po stwierdzeniu objawów niedrożności. W niedrożności mechanicznej o losie chorego decyduje wczesne operacyjne usunięcie prze­szkody. Postępowanie w niedrożności porażennej zależy od jej przyczyny.